ΔΕΝΤΡΟ ΧΕΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ Στη μυθολογία των αρχαίων λαών (Αιγύπτιων, Κινέζων, Εβραίων κ.λπ.), τα αειθαλή δέντρα συμβόλιζαν την αιώνια ζωή. Γιρλάντες και στεφάνια με κλαδιά έπαιζαν κύριο ρόλο στα έθιμά τους. Στους Κέλτες, και, ειδικά στην περιοχή γύρω από το Αννόβερο, η αιωνόβια βελανιδιά λατρευόταν ως το «ιερό δέντρο του θεού Θωρ». Γύρω στα 723, έφτασε εκεί ο Άγιος Βονιφάτιος (672 – 754) με σκοπό να εκχριστιανίσει τους πληθυσμούς. Βρήκε τον λαό να θυσιάζει στην ιερή βελανιδιά. Σύμφωνα με τον θρύλο, ανάγγειλε το τέλος της ειδωλολατρικής εποχής κι άρχισε να πριονίζει το δέντρο. Την ίδια ώρα, δυνατός άνεμος φύσηξε κι έκανε τη βελανιδιά να ξεριζωθεί. Ο λαός θεώρησε ότι το συμβάν οφειλόταν σε θαύμα και προσχώρησε στον χριστιανισμό. Σύμφωνα με μια εκδοχή, στη θέση της βελανιδιάς, ο Άγιος Βονιφάτιος φύτευσε ένα έλατο. Σύμφωνα με άλλη, το έλατο φύτρωσε μόνο του. Όπως και να έχει το ζήτημα, το έλατο ήρθε να αντικαταστήσει τη βελανιδιά. Έμεινε να θεωρείται δέντρο ευλογημένο και να ταυτίζεται μ...