Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
Tο λουλούδι του λωτού καιρό συμβόλιζε τη δημιουργία, τη γονιμότητα και, πάνω απ' όλα, την καθαρότητα, όπως αυτό το όμορφο λουλούδι αναδύεται. Αντιπροσωπεύει επίσης την ομορφιά και το χάσμα μεγαλώνει, διότι χωρίς να μουτζουρωθεί τα νερά που (η ρίζα είναι στη λάσπη, το στέλεχος στο νερό και λουλούδι στον ήλιο) περιβάλλουν.
Στην ινδουιστική πίστη, συμβολίζει την εσωτερική ομορφιά, "ζουν στον κόσμο χωρίς να τον συνδέσετε με ό, τι το περιβάλλει."
Στην Αίγυπτο, αυτή η άτυπη λουλούδι συμβολίζει "την εκδήλωση", δηλαδή η γέννηση και αναγέννηση φαίνεται ότι ανοίγει και κλείνει ανάλογα με την ηλιακή κίνηση και, επιπλέον, συνδέεται με τους θεούς νεφερτέμ και Re. Να θυμάστε ότι το μπλε λωτός ήταν σεβαστός από φαραώ της Αιγύπτου έχουν ιερό και μαγικές χαρακτηριστικά που σχετίζονται με την αναγέννηση.
Το λουλούδι του λωτού είναι ένα είδος νούφαρο, των οποίων οι ρίζες είναι θεμελιωμένη στη λάσπη και λάσπης λίμνες και τις λίμνες. Η Lotus ανεβαίνει στην επιφάνεια για να ανθίσει με αξιοσημείωτη ομορφιά. Ο συμβολισμός είναι ιδιαίτερα σε αυτή την ικανότητα να αντιμετωπίσει το σκοτάδι και να ανθίσει τόσο καθαρά, τόσο όμορφο και τόσο ξεχωριστό σε τόσους πολλούς ανθρώπους.
 Πριν από την αυγή, που ανεβαίνει από τα βάθη και πάλι, για να αυξηθεί και πάλι στην επιφάνεια, όπου ανοίγει τα πέταλά του και πάλι. Λόγω αυτής της τυπολατρίας, οι αρχαίοι Αιγύπτιοι που συνδέονται το λουλούδι του λωτού με τον ήλιο θεό Ρα, επειδή το λουλούδι κλείνει το βράδυ και ανοίγει κάθε πρωί με την αναβίωση του ήλιου.
Το λουλούδι του λωτού είναι ένα ιερό φυτό στην αρχαία Αίγυπτο, όπου απεικονίζεται μέσα στις  πυραμίδες και τα αρχαία παλάτια της Αιγύπτου.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

γη

 η σοφία των μυρμιγκιών

ετερότητα

  https://www.youtube.com/watch?app=desktop&v=n5yn7V5QOAE&t=59s https://padlet.com/matoulap/padlet-e06m8ct7yvinegxv

Δέντρο Χριστουγέννων

 ΔΕΝΤΡΟ ΧΕΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ Στη μυθολογία των αρχαίων λαών (Αιγύπτιων, Κινέζων, Εβραίων κ.λπ.), τα αειθαλή δέντρα συμβόλιζαν την αιώνια ζωή. Γιρλάντες και στεφάνια με κλαδιά έπαιζαν κύριο ρόλο στα έθιμά τους. Στους Κέλτες, και, ειδικά στην περιοχή γύρω από το Αννόβερο, η αιωνόβια βελανιδιά λατρευόταν ως το «ιερό δέντρο του θεού Θωρ». Γύρω στα 723, έφτασε εκεί ο Άγιος Βονιφάτιος (672 – 754) με σκοπό να εκχριστιανίσει τους πληθυσμούς. Βρήκε τον λαό να θυσιάζει στην ιερή βελανιδιά. Σύμφωνα με τον θρύλο, ανάγγειλε το τέλος της ειδωλολατρικής εποχής κι άρχισε να πριονίζει το δέντρο. Την ίδια ώρα, δυνατός άνεμος φύσηξε κι έκανε τη βελανιδιά να ξεριζωθεί. Ο λαός θεώρησε ότι το συμβάν οφειλόταν σε θαύμα και προσχώρησε στον χριστιανισμό. Σύμφωνα με μια εκδοχή, στη θέση της βελανιδιάς, ο Άγιος Βονιφάτιος φύτευσε ένα έλατο. Σύμφωνα με άλλη, το έλατο φύτρωσε μόνο του. Όπως και να έχει το ζήτημα, το έλατο ήρθε να αντικαταστήσει τη βελανιδιά. Έμεινε να θεωρείται δέντρο ευλογημένο και να ταυτίζεται μ...